Eloise do samego końca wierzyła, że ten test był wadliwy. Może za długo leżał w szufladzie, może go źle wykonała? Z drugiej strony, czy można błędnie nasikać na patyczek? Nie jest to w końcu fizyka kwantowa, nie trzeba do tego specjalnego wyszkolenia, więc wierzyła, że jedyny błąd to ten testu, a nie jej. W każdym razie musiała oswajać się z myślą, że mógł być prawidłowy, a wtedy wolny pokój w mieszkaniu będzie musiała przerobić na pokój dziecięcy. Starała się oswajać z tą myślą, szukać pozytywów i wierzyć, że to się wszystko jakoś ułoży. Postanowiła też, że nie będzie przejmować się tym wszystkim, a przynajmniej nie do czasu aż lekarz potwierdzi jej obawy. Wiedziała, że nie może iść na pierwszą wizytę sama. Poprosiła przyjaciółkę, by jej towarzyszyła, zarezerwowała termin, który miał pasować każdej z nich. Kiedy przyszedł dzień wizyty, stresowała się bardziej niż powinna. W sumie śmieszyło ją to. Jeśli była w ciąży to już nic nie mogła zrobić - jeśli dziecko będzie zdrowe, to nie podejmie decyzji o aborcji. Co innego jeśli pojawi się jakaś choroba, ale przecież o tym będzie myślała później. Na razie czekała ją pierwsza przeszkoda, którą musiała jakoś przejść.
Zjawiła się przed gabinetem sporo przed czasem, nawet przed przyjaciółką. Wolała czekać na kogoś, niż gdyby ktoś miał czekać na nią. Przejrzała wszystkie ulotki, przeczytała gazetę ze stycznia 2022 roku i zrozumiała, dlaczego w poczekalniach zostawiają tak stare egzemplarze. Miło było wrócić do wydarzeń z tych prostszych czasów. Nim się zorientowała, w pomieszczeniu pojawiła się jej przyjaciółka.
-Ze stresu zjadłam już trzy paczki ciastek, wypiłam ze dwa litry wody i wbrew sobie, zwiedziłam publiczną toaletę- w jej tonie głosu było słychać stres, nie była w stanie tego ukryć, ale też wiedziała, że Nora była w stanie wyczuć jej prawdziwe odczucia. Nie było sensu udawać twardej, kiedy potrzebowała wsparcia. Przytuliła kobietę na powitanie, po czym znów usiadła na krześle. -Pobrali mi już krew, lekarz zawoła nas, jak będą wyniki i ewentualnie zrobi USG.- objaśniła przyjaciółce i dzięki temu znały już plan działania -Chyba powinnam jeszcze raz odwiedzić tę wróżkę, do której ostatnio Cię zaciągnęłam. Przewidziała mi pasmo sukcesów zawodowych, fortunę i nieprzespane noce. Nieprzespane noce się zgadzają, ale ogólnie to przestrzeliła tak, że powinna mi jeszcze płacić jakiś dodatek za wysłuchanie jej bzdur- zaśmiała się, chociaż wcale nie było jej aż tak do śmiechu. -Dzięki, że przyszłaś. Sama bym tutaj oszalała- przyznała, spoglądając na przyjaciółkę.
Nora Carrington
Birds of a feather, we should stick together, I know I said I'd never think I wasn't better alone
something about me
