W jego oczach nie było już tylko smutku związanego z utraconą pamięcią. Pojawiło się coś znacznie spokojniejszego. Akceptacja, która przyszła z ogromnym trudem. - Chyba... masz rację. - przyznał cicho, z lekkim, niepewnym uśmiechem. - Przez długi czas miałem wrażenie, że stoję w miejscu i czekam na ...

Leam coraz częściej łapał się na tym, że obserwował Bowiego ukradkiem. Nie dlatego, że próbował sobie coś przypomnieć. Przestał już oczekiwać nagłego przebłysku, który odmieni wszystko. Lekarze uprzedzali go, że jeśli pamięć wróci, może wydarzyć się to za tydzień, za miesiąc... albo nigdy. Z czasem ...

Leam siedział w ciszy, opierając plecy o poduszki, podczas gdy kolejne myśli kłębiły się w jego głowie z siłą, której nie potrafił zatrzymać. Miał wrażenie, że wszystko wokół niego pędziło, a on sam stał w miejscu, niezdolny zrobić choćby jednego pewnego kroku. Każdy mówił do niego z troską, każdy c...

Sok z żuka

Leam przez chwilę siedział w ciszy, próbując przetrawić wszystko, co właśnie usłyszał. Najpierw niespodziewane pojawienie się Dominica, potem informacja o ich wieloletniej przyjaźni, a na końcu wyznanie Bowiego. To było... sporo. Zdecydowanie sporo jak na jedno popołudnie. Przeniósł wzrok z jednego ...

Topielec

Leam słuchał go w milczeniu, ale każde kolejne słowo osiadało w nim ciężarem, którego nie potrafił unieść. Miał wrażenie, że siedzi we własnym życiu jak intruz. Wszystko wokół wydawało się należeć do niego - zdjęcia, ludzie, wspomnienia opowiadane przez innych - a jednocześnie było całkowicie obce. ...

Leam słuchał go w ciszy, ale z każdym kolejnym słowem czuł, jak coś coraz mocniej zaciska mu się w środku. Nie potrafił tego dobrze nazwać to nie był już tylko strach. Bardziej uczucie, że grunt pod jego nogami nie istnieje, a on desperacko próbuje złapać równowagę w rzeczywistości, której kompletni...

Leam czuł się tak, jakby obudził się w obcym życiu. Wszystko było rozmazane światła sali, urywki głosów, twarze pochylające się nad nim. Jego głowa pulsowała bólem przy każdej próbie skupienia się na czymkolwiek dłużej niż kilka sekund. Miał wrażenie, że powinien coś pamiętać. Że gdzieś tuż pod powi...

Leam coraz częściej łapał się na tym, że obecność Lennoxa stała się dla niego czymś naturalnym. Nie pamiętał wspólnej historii, nie potrafił przywołać większości chwil, które kiedyś ich zbudowały, a mimo to Bowie w dziwny sposób wciąż pozostawał najbliższą mu osobą. To było frustrujące i kojące jedn...

Leam wciąż miał wrażenie, jakby rzeczywistość była lekko przesunięta względem niego, jak obraz, który nie do końca chce się wyostrzyć. Słowa, twarze, zdarzenia… wszystko docierało z opóźnieniem albo wcale. Najbardziej jednak czuł obecność Lennoxa. Nie przez wspomnienia, bo tych brakowało, lecz przez...

Leam długo dryfował gdzieś pomiędzy świadomością a ciemnością. Dźwięki docierały do niego urywkami jakieś piknięcia, przytłumione głosy, szelest materiału. Wszystko było odległe, jakby słyszał to spod wody. Ciało miał ciężkie, obce, jakby nie należało do niego. Każda próba poruszenia się kończyła si...

Leam czuł to wszystko. Może nie od razu, może nie w pełni świadomie, ale z każdym kolejnym krokiem coraz wyraźniej docierało do niego, jak bardzo Lennox się stara. Jak bardzo uważa. Jak bardzo… jest. Tłum faktycznie był męczący. Zbyt głośny, zbyt ciasny, zbyt intensywny i na granicy tego, co był w s...

Leam od samego początku, co jakiś czas, czuł, jak otaczający ich gwar powoli zaczyna go przytłaczać, choć bardzo starał się tego nie okazywać. Jego spojrzenie wędrowało od jednego stoiska do drugiego, chłonąc kolory, światła i zapachy, które mieszały się w jedną, intensywną całość. Było w tym coś ek...

Leam pozwolił się prowadzić, choć każdy krok w tłumie był dla niego małym sprawdzianem. Dźwięki, ruch, zbyt wiele bodźców naraz, wszystko to wywoływało w nim lekkie napięcie, którego nie potrafił jeszcze nazwać ani kontrolować. Czuł się tak, jakby świat działał według zasad, które kiedyś znał doskon...